mentalNoise

Nakamatikud siguro mo nganong bisaya nga linggwahe akong gigamit. Usa ka rason kay bisdak man kong dako. Bisan pag sa Manila ko natawo, diri na ko sa Cagayan de Oro (Mindanao) nagkabuot (bisag wala koy buot) ug gipadako sa akong mga ginikanan.

Nganong binisaya…makapangutana unya mo?

Kay mas ma-express nako akong mga pangisip kung mag binisaya ko. Ug murag bayotan ra kaayo ko kung mag-iningles ko sa akong mga gina-post nga entries. Naa siguroy ginagmay nga iningles nga mga words kay di man ko inana ka bangiitan mag-binisaya…kini sila akong ginagamitan ug emphasis nga tag o sa dali nga storya, kanang naka italics mao na sila ang mga ingles nga words.

Usa pud ka rason nganong gabinisaya ko kay wala man giingon nga iningles ra gyud ang pwede gamiton sa blog. Naay daghan nga blog nga akong nangabasahan nga wa gyud koy hinanawan kung unsay ilahang gipang sulti kay lahi nga linggwahe ilahang gigamit…sama niini nga blog.

Sa dali nga istorya, bisaya kong dako mao binisaya pud akoang gamiton nga linggwahe. Pero para pud dili ma-O.P. (Out of Place) ang mga di kasabot o kanang mga sosyal nga iningles gayud ilahang gusto, mag butang kog iningles nga translation / summary sa ulahing dapit sa akong mga post.

Ok ba? :)

Sa English pa…

I am using the Visayan language in my posts because I feel much more comfortable making my rants and thoughts in my local tongue. But for english readers, don’t fret! I will try, as much as possible, to include an english translation/summary at the end of every post…much like this one you are reading right now.