mentalNoise

Adtong Oktubre biente-dos, dos-mil-singko, gitagaan ko’g despidida party sa akong mga daang kauban sa trabaho sa wala pa ko mabalhin sa M.I.S. department . Kinawboy ra gud to nga salo^2x ug dili man espesyal ang mga gipanga-on namo. Pero na touch gyud ko sa ilahang giregalo sa ako.

Gihimo-an ko nila ug murag kanang ginatawag nga scrapbook kung asa ilahang gipangbutang ang ilahang mga mensahe bahin sa ako ug akong epekto sa ilahang kinabuhi. Kung buot huna-hunaon, nabayotan kaayo ko sa ilahang regalo kay ako di ko anad ug mga inana. Pero sa ingon nga mao to ilahang maikahatag kanako, ako gayud tong amumahan.

Natouch ko dili tungod nga gitagaan ko’g regalo pero tungod nga sa duha ug tunga ka tuig ra nga akong panaguban sa ilaha, daghan kaayo ko nakuha nga positibong komentaryo bahin sa akong pagkatawo. Wa gyud nako damha nga inana akong epekto sa ilahang kinabuhi, nga matagaan nako sila ug lahi^2x nga mga leksyon.

Sa dali nga istorya, ayha pa nako nakit-an nga ang akong pagkatawo niining kalibutana dili lang basta^2x. Sa una abi nako nga mala akong kinabuhi pero adtong nabasahan nako ang ilahang mga gipangsulat para (ug bahin) kanako, nakabalo ko nga daghan pa diay ko mabuhat sa akong kinabuhi.

Sa English pa…

I was given a despidida party by my former officemates before I was transferred to the M.I.S. department. It wasn’t so special but what made the night for me was when I opened the gift that they presented to me. I wasn’t expecting it but I was touched by what that gift was. They (my former officemates) managed to make for me a scrapbook containing their thoughts, comments and etcetera regarding me. At first it felt so queer that I got a scrapbook as a gift but once I read what they had to say, I knew there and then that it would be one of the greatest gift I could ever get.

What touched me was that in just two and a half years of working with them, I got a lot of positive comments regarding who I am to them. I always thought that my life was not so important and oftentimes I think that I cannot make a difference. That scrapbook proved me wrong. Now I know that my life has more meaning to be discovered and I should not stop being who I am. I know too that I have changed their lives one way or another. I will always have the feeling that I am a somebody to a small group of people. And it has helped me in my lifelong quest to discover who I am and who I should be.